استخارهات کردم . خوب آمدی ... ، امّا نیامدی ... .

پُر از تناقضم. برای آغوشی گشاده، دلم امّا تنگ است ... .

آدمها اگر شبیه دغدغهی دلتنگیشان میشدند من حالا شبیه فاصلهای بودم میانِ چالگون ِ شانهی چپ ، تا راست ِ گرم ِ سینهی یک زن . آنجا که سر ِ بیقرار ِ دلتنگی قرار مییابد ... .

تنهایی یعنی کسی نباشد انتظار ِ آدم را بکِشد. انتظار بسیار سنگین است. آدم نمیتواند انتظار ِ زنجیر شده بر گُردهاش را به تنهایی بکِشد . کسی باید باشد که انتظار ِ آدم را بکِشد. کسی باید باشد ... .

میرسی به جایی که خستهگیات هم از خستهگی درد میکند ... .

نه عمق اقیانوسها که نور شکسته باشد ، که تاریکترین جای جهان عمق چشمهای زنیست که غرورش شکسته باشد. نه قطب که زمین به نور تمایل نداشته باشد، که سردترین جای جهان، آغوش زنیست که به مرد تمایل نداشته باشد ... .

تنهایی چیز عجیب وغریبی نیست. تنهایی فقط مردیست که دَمِ عصر داشت اشک میریخت . نه . بعضی عصرها اشک میریزد. نه، نه . تنهایی مردیست که تمام عصرها، که تمام عصرهای لعنتی اشک میریزد. اشک پشت اشک . اشک پشت اشک. اشک پشت اشک ... تنهایی چیز عجیب و غر

در انتظارِ آمدنِ تو، عُمرِ من امّا رفت ... .

تشویش از آنجایی به اندازهی تیر کشیدنِ روح دردناک میشود که نمیتوانی قبول کنی شرایطی که در آن گرفتار شدهای، امتحانِ روزگار برای سنجیدنِ تو باشد . که بعدها با سربلند بیرون آمدن از این امتحان نیروی حاکم بر طبیعت بهتو پاداش بدهد. پاداشی مثل محبّتِ دیگران. پاداشی

                                            &

                                                   آدم تقصیر خداست ...                            .

                                            &

                          ماهی قرمز ِ کوچولو که مُرد تُنگ از غصه شکست و آب هم از غم آن‌قدر ریخت که       

                                                                وااای از گلستانی که میان آتش تن‌ت دا

                                                         فرق آدم‌ها در این‌ست که تقویم پیرشان می‌کند یا تقدیر ...                                         .

                                       آدمی که اشتباه می‌کند ماهیتی شبیه به ماهیتی دیگر را انتخاب می‌کند . شبیه‌ ، شبهه و        اشتباه می‌آورد.همین‌ست که پای تو که در می

                                                    &nb

                                     گره‌ بر سبزه برِ خلق خوش‌ست وُ برِ من ... سبزه‌رو نازرُخ‌ی با گره‌ای بر موی‌ش                             .

                                           هیاهو که باشد، گوش شنوا که نباشد، قلم آبروی کلام را می‌خر