تنهایی یعنی استیصال ... ،                 وقتی مثل دیگران بودن برای‌ت غیرممکن‌ست، مثل دیگران نبودن محال ...                                                              .

                                                            از جایی‌که خیلی از دنیا طلب‌کاری می‌رسی به جایی‌که چقققققدر به خودت بدهکاری ...                                .

                                               دنیای تنهایی دنیای بی‌قاعده‌‌گی‌ست. مثل نابرابری یک فاصله با خودش. مثل همین‌         فاصله‌ی تو تا من با فاصله‌ی من با تو . تو آن‌قدر از من دوری که به‌قدر واقعیت ،         من آن‌قدر به تو نزدیک‌م که به‌محض خیال ...                                  .

                                                         بُغض نام ِ دیگر ِ خداست. نزدیک‌تر از رگِ گردن ...                                                                    .

                                               رو به روی‌ت ...                           انگار ...                           کوه به کوه می‌رسد ...                           رو به رو نمی‌رسد ...                                        .

                                             دل‌تنگی‌ها که می‌آیند خواهش می‌کنم کمی صبر کنند . جا نیست. در خودم فرو               می روم و از بغض‌ها خواهش می‌کنم کمی گریه‌تر شوند تا جا برای دل‌تنگی‌ها               باز شود. تنهایی ساده نیست. برای تنهایی خیلی‌ها باهم مدارا می‌کنند ...                ...

                                                 می‌رسی به جایی که دیگر هیچ‌چیزی نداری. حتّی حقّ ...                                            .

                          واقعا تعارف نمی‌کنم که تو آدم ِ بی‌تعارفی هستی. چون تعارف آمد نیامد دارد ...           تو امّا نیامد نیامد داری ...                      .

بر تن کند لباس ِ جاودانگی عشق آن دو کس کز عیش مَملواند، بی که لباس از تن به در کنند .

دیگر خسته شدهام از این انتظار لعنتی ... ، یا بیا ... یا ... بیا ... .

دوستی عرصهی تفاهم است نه توافق. دوستی، تفاهم ِ عدم ِ توافقهاست ... .

تنهایی چه غمگین است. که تنهایی انگار جایگزین کردن ِ چیزیست که نداری، با چیز ِ دیگری که آنرا هم نداری. جایگزینکردنِ آدمی که نداری با خاطراتی خیالی. و خاطره یعنی نداشتن . و خیال یعنی نداشتن ِ نداشتن . و تنهایی یعنی نداشتن و نداشتن و نداشتن. و تنهایی چه غمگین است ... .

استیصال یعنی میرسی به جایی که دیگر میخواهی هر چیزی که داری را رها کنی و بروی امّا نه چیزی داری که رها کنی و نه جایی داری که بروی ... .

فرق آدمها در زندگیشان نیست. فرق آدمها در مرگ آنهاست... ، که مُردار میشوی یا صید ... ، که مُردار میشوی. مردن در برهوت ِ گمگشتهگی. تسلیم ِ تشنهگی ِ هوس. آماسیدهی تعفّن ِعادت. لشلقمهی لاشخور ِ عدم ... ، یا صید میشوی. شکار شدن در دشت ِ شیدایی. مجرو

دیرتر نیا . دورتر نباش . دیر تو خیلی دیر است دور تو خیلی دور ... زودتر از دیر بیا . نزدیکتر از دور باش . دارم تمام میشوم ... .

تو کنار ِ آرزویی، دور ... تو پیش ِخیالی، نزدیک ... .

زندگی نه با غم نه با بیماری نه با شکست نه با تنهایی نه با فراق، زندگی با هیچکدام از اینها انسان را از پای درنمیآورد . چه بسیار انسانهایی که غم ندیدهاند، بیمار نبودهاند، شکست نداشتهاند ، تنها نشدهاند و در فراق نسوختهاند امّا زندگی آنها را ازپای درآورده. سلاح زندگی در جنگ

این گونه که من در این دنیا چشم انتظارت بودم و نیامدی ... امیدوارم که در آن دنیا تو چشم انتظارم شوی و اینبار من ... من امّا میآیم ... میآیم و با تو میمانم، عاشقانه، با دل و جان ... .

انگار هزار نسخه دلتنگی میراث بردهام از هزار تناسخ ...، انگارهزاربار به دنیا آمدهام ... انگارهزار بار نیامدهای ... .

آدم دلش شور میزند، عقلش شیرین. ترشروست. اوقاتش تلخست و زبانش تند ... ، آدمی که امّا بیمزّهترین موجود عالمست ... .